 (D)
“เจ” ในภาษาจีนทางพุทธศาสนาฝ่ายมหายาน มี ความหมายเดียวกับคำว่า “อุโบสถ” คือการถือศีล รับประทานอาหารก่อนเที่ยงวัน เหมือนกับการรักษาศีล 8 โดยไม่รับประทานอาหารหลังจากเที่ยงวันไปแล้ว ขณะที่อุโบสถของชาวพุทธฝ่ายมหายาน คือ การไม่รับประทานเนื้อสัตว์ เมื่อรวมกันจึงมีคำว่า “ถือศีล กินเจ”
ผู้ที่รับประทานอาหารทั้ง 3 มื้อแต่ไม่กินเนื้อสัตว์ก็ยังคงเรียกว่า “กินเจ” ขณะเดียวกันต้องทำจิตใจให้บริสุทธิ์ ตั้งอยู่ในศีลในธรรมด้วย เป็นเวลา 9 วัน 9 คืน จึงจะครบถ้วนสมบูรณ์ตามประเพณีกินเจ
หลักธรรมสำคัญ 2 ประการ ของการกินเจคือ ดำรงชีวิตอยู่ด้วยอาหารที่ไม่เบียดเบียนตนเองและดำรงชีวิตด้วยอาหารที่ไม่เบียดเบียนผู้อื่น นอกจากนี้ในทางวิทยาศาสตร์ มีการพิสูจน์ว่าการลดการบริโภค หรืองดเนื้อสัตว์ ทำให้ร่างกายมีสุขภาพดีขึ้น
กินเจจึงเป็นผลพลอยได้กับ ร่างกายที่ตามมา จูงใจให้คนสนใจมา บริโภคอาหารเจมากขึ้น ทำให้มีการสร้างเมนูมากมายเพื่อเอาใจคนกินเจโดยเลียนแบบหน้าตาและรสชาติของเนื้อสัตว์ จนเกิดข้อกังขาว่ากินเจแล้วตัดซึ่งกิเลสไม่ได้ |