กระดานข่าว www.g-pra.com : แสดงรายละเอียดในกระทู้

ข้าวแกงดัง เค้กเด็ด แบรนด์ “บ้านสวน” ติดลม

“ต้มเลือดหมูก็อยากขาย ส้มตำก็อยากขาย ก๋วยเตี๋ยวก็อยากขาย แต่ถ้าลงมือลงทุนเองทั้งหมด ไหนจะพนักงานอีก วันๆ คงไม่มีเวลาคิดอะไรแล้ว ต้องเหนื่อยกับการจัดการ จัดซื้อวัตถุดิบ จึงคิดว่า ถ้าอย่างนั้น ใช้วิธีชักชวนร้านอร่อยเข้ามาบริหารจัดการดีกว่า แบ่งพื้นที่ให้เขาเช่า”

ใครที่ใช้เส้นทางถนนพหลโยธินฝั่งขาออก แถวอำเภอวังน้อย คงได้เห็นร้าน “ข้าวแกงบ้านสวน” ซึ่งผ่านพ้นเพียงไม่กี่ปี สาขา 2 ถือกำเนิดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ และในไม่ช้าไม่นาน สาขา 3 กำลังผงาดต้อนรับผู้บริโภคฝั่งขาเข้ากรุงเทพฯ ถ้าจะไม่ให้เรียกว่า “ประสบความสำเร็จ” ก็ไม่รู้จะใช้คำใด

ข้าวแกงบ้านสวน เติบโตมาจากร้านเล็กๆ แต่ด้วยรสชาติ และบริการแบบเข้าถึงลูกค้า โดยมีหัวเรือใหญ่ คุณธีรเชษฐ ศรีธวัชพงศ์ ฝีพายดี เป็นผู้นำพา จึงถึงฝั่งความสำเร็จได้อย่างน่าภาคภูมิ
แม้ต้องผิดหวังกับสภาวะเศรษฐกิจปี 2540 ส่งผลให้ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์จบลง แต่กระนั้นชายหนุ่มผู้มีหัวใจนักสู้ กลับไม่ท้อ เขาตัดสินใจเปิดร้านข้าวแกงเล็กๆ ติดริมถนนพหลโยธิน เขตอำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

“บอกลูกน้องประมาณ 10 คน มาขายของกับเฮีย ไม่ต้องไปไหน ลักษณะร้านตอนนั้นออกแบบให้ลูกค้านั่งสบายๆ และเหมือนประจวบเหมาะ เขื่อนป่าสักฯ เปิด ผู้คนเริ่มเดินทางท่องเที่ยวตลอดทั้งปี กอปรกับร้านอาหารย่านนี้หายาก โดยผมใช้วิธีติดตั้งป้ายโฆษณาริมถนน ลูกค้าเห็นชัดเจน ต่างแวะเข้ามาอุดหนุน”

รสอาหารถูกปาก บวกบริการเป็นกันเอง จึงได้ลูกค้าบอกต่อ เป็นกระบอกเสียงประชาสัมพันธ์

“หลายคนแวะมากินข้าว พร้อมทั้งสอบถามเส้นทางท่องเที่ยว ผมจึงทำแผนที่แจก แต่นั้นมาลูกค้ามากขึ้น ประมาณปี 2545 ร้านข้าวแกงบ้านสวน กลายเป็นที่รู้จักของนักเดินทางและนักท่องเที่ยว จนต้องให้พนักงานออกไปโบกรถไม่ให้เข้าร้าน เพราะที่นั่งซึ่งมีไว้บริการ 40 โต๊ะ รับลูกค้าได้ราว 200 คน เต็ม ส่วนที่จอดรถก็ไม่พอ”

คุณธีรเชษฐ ว่า การเปิดธุรกิจร้านอาหาร ต้องคำนึงถึงสถานที่จอดรถเป็นสำคัญ โดยเฉพาะหากสถานที่นั้นเป็นจุดนัดพบ ซึ่งลูกค้า 1 โต๊ะหรือประมาณ 4-5 คน อาจนำรถมา 2-3 คัน
เมื่อมองเห็นโอกาสกับจำนวนลูกค้าทวีความต้องการมากขึ้น คุณธีรเชษฐจึงเดินหน้าสร้างสาขา 2 “เห็นที่ดินแปลงหนึ่ง 13 ไร่ อยู่ ก.ม.76 ตอนนั้นปรึกษากับภรรยาว่า น่าจะต้องขายร้านทองที่ดำเนินการอยู่ ขายตึก เพื่อนำเงินส่วนหนึ่งมาซื้อที่ดิน ซึ่งภรรยาเห็นด้วย เพราะช่วงนั้นราคาทองพุ่งสูงขึ้น การค้าขายไม่คล่อง แต่กระนั้นยังไม่พอซื้อที่ดินซึ่งมีมูลค่า 15 ล้านบาท จึงตัดสินใจขอสินเชื่อจากสถาบันการเงิน”

เริ่มต้นถมดินรอให้อยู่ตัว โดยใช้ระยะเวลาประมาณ 1 ปี จากนั้นลุยงานโครงสร้างตามแบบ ซึ่งเน้นลักษณะอาคารโปร่งโล่ง แบ่งโซนสำหรับตั้งร้านจำหน่ายอาหาร เครื่องดื่ม รวมไปถึงของฝาก

“ใช้งบก่อสร้างราว 30 ล้านบาท แล้วเสร็จพร้อมเปิดจำหน่ายต้นปี 2551 และด้วยพื้นที่ขนาดใหญ่ ซึ่งโดยส่วนตัวต้องการให้เป็นศูนย์รวมอาหารและร้านจำหน่ายของฝาก ซึ่งถ้าจะให้ทำเองหมดคงไม่ไหว เหนื่อยเกินไป”

คุณธีรเชษฐ ยังกล่าวถึงความกล้าให้ก้าวสู่ข้าวแกงบ้านสวน สาขา 2 ว่า “เปิดร้านอาหารอยู่ริมถนนมาหลายปี เห็นกำลังซื้อ เห็นความเป็นไปได้ของทำเล ซึ่งจะว่าไปแล้วไม่จำเป็นต้องอยู่ในตลาด อยู่ในแหล่งคนพลุกพล่าน แต่ขอให้สะดวกต่อผู้บริโภค และถ้าพิจารณาเส้นทาง พบว่า มีร้านจำหน่ายอาหารน้อยมาก อันนี้คือข้อได้เปรียบ”

แม้จะมั่นใจในทำเล แต่กระนั้นมีหลายคนคัดค้าน “หลายคนไม่สนับสนุน เพราะเขายังมองไม่เห็นความเป็นไปได้ แต่สำหรับผมเชื่อมั่น ซึ่งช่วงถมที่ดิน และก่อสร้าง หลายคนคิดว่าจะทำโชว์รูมรถยนต์ เพราะพื้นที่กว้างมาก ไม่มีใครคาดคิดว่าตรงนี้คือร้านอาหาร”

กล่าวถึงการจัดการภายใน แต่เดิมสาขา 1 ใช้พนักงานเพียง 10 คน ส่วนผู้ปรุงอาหารเพียงคนเดียว ต่อเมื่อมาถึงสาขา 2 ซึ่งยังคงคอนเซ็ปต์ความอร่อยไม่เปลี่ยนแปลงของข้าวแกงบ้านสวน ในขณะเดียวกัน ยังมีเมนูพ่วงท้ายนานับรายการ เพื่อสร้างทางเลือกต่อผู้บริโภค

นี่คือโจทย์ ที่คุณธีรเชษฐ ต้องคิด...

“ต้มเลือดหมูก็อยากขาย ส้มตำก็อยากขาย ก๋วยเตี๋ยวก็อยากขาย แต่ถ้าลงมือลงทุนเองทั้งหมด ไหนจะพนักงานอีก วันๆ คงไม่มีเวลาคิดอะไรแล้ว ต้องเหนื่อยกับการจัดการ จัดซื้อวัตถุดิบ จึงคิดว่า ถ้าอย่างนั้น ใช้วิธีชักชวนร้านอร่อยเข้ามาบริหารจัดการดีกว่า แบ่งพื้นที่ให้เขาเช่า”

ปัจจุบัน ร้านข้าวแกงบ้านสวน สาขา 2 มีอาหารนับเมนูไม่ถ้วน โดยสัดส่วนครึ่งหนึ่งบริหารจัดการเอง และอีกครึ่งหนึ่งแบ่งให้เช่า แต่กระนั้นในส่วนของสนนราคาขาย กำหนดไว้ไม่สูง เพื่อผู้บริโภคระดับกลางลงล่างสามารถรับประทานได้แบบไม่ต้องเกรงใจกระเป๋า

http://www.khaokangbaansuan.com/news_p.php?m=4&id=8