แม่ จ๋าพาลูกมา จากฟากฟ้าพม่าถิ่น
สาย เลือดเหือดแห้งสิ้น แล้วหรือทิ้งทอดฝั่งไกล
แม่ น้ำสายไหลกั้น กายผูกพันอยู่ฝั่งไทย
สาย เงินสะพัดไป แต่สายใยสะบั้นรอน
สัตว์ไม่เคยขายลูกกิน แต่เมื่อปี2535 ผมไปเที่ยวแม่สาย เชียงรายกับเพื่อน
ได้พบเด็กหญิงพม่าคนหนึ่ง ถูกแม่พามาขายตัวในซ่อง ที่แม่สาย เธออายุเพียง
16 ปี ขณะที่เธอต้องรับแขกทั้งที่มีไข้ (ผมยืนยันว่าเป็นไข้เพราะเพื่อนผมจัดเธอให้ผม-
แต่ผมมิได้ยุ่งเกี่ยวกับเธอเพราะสงสารมาก เธอเล่าว่าแม่เธอจะ ข้ามมาฝั่งไทยทุกวันศุกร์-
เพื่อมาเอาเงิน ที่หักจากการขายตัวของเธอจากเจ้าของซ่อง ผมฟังแล้วรู้สึกรันทด บทกวีนี้เขียนในคืนนั้นที่แม่สาย) ทุกวันนี้สิ่งที่ไม่เข้าใจก็คือ ทำไมมนุษย์มีพฤติกรรมที่แย่กว่าสัตว์เข้าไปทุกที โดยเฉพาะพ่อข่มขืนลูก มีบ่อยมากขึ้น สัก20ปีก่อน แค่ข่าวข่มขืน ก็ดังไปเป็นเดือน เช่นคดีค่อมอกไก่ แต่เดี๋ยวนี้ มีแทบทุกวันจนเป็นข่าวเล็กๆไปแล้ว ยังไงเพื่อนๆในเวป
พยายามอย่าปล่อยลูกนะครับ เพราะไอ้เรื่องรถตู้ลักเด็กนี่ไม่ใช่เงียบไป ยังมีอยู่เรื่อยๆครับ
โดยเฉพาะสถิติเด็กหายของมูลนิธิอะไรสักอย่างผมจำชื่อไม่ได้ ที่เคยเผยแพร่ ยังมีเด็กหายอยู่ตลอดเวลา และเพิ่มขึ้นทุกๆปี ครับ เห็นรถต่างถิ่นแปลกหน้าแปลกตา น่าสงสัยก้อย่าเพิกเฉยนะครับ ช่วยกันดูหน่อย |
|
[พ. 24 ธ.ค. 2551 - 23:08 น.]