(D) คาราวะท่าน asanaa
อันราตรีที่มีเดือนดาราที่งดงามนั้น
บรรดาสหายเราไซร้คงนั่งเหม่อมองจันทร์เมื่อคืนค่ำกันจนดึกดื่น
หากแม้เมื่อสหายเราได้พลันตื่นขึ้นมาในเพลานี้
คงจะตะหนกใจเป็นที่ยิ่งนักว่า ล่วงเลยมาจนป่านฉะนี้
หากแม้ราตรีที่มีจันทร์งดงามปรากฏอีกยาวไกล
สหายเราคงต้องมาสนทนากันในยามค่ำคืนเป็นแน่แท้
เฮ้อ!....จันทร์หนอจันทร์....เจ้าจะงดงามไปถึงไหน.......
 |
|