กระดานข่าว www.g-pra.com : แสดงรายละเอียดในกระทู้

**เมื่อหลายเดือนก่อนครับ นอนหลับไป ฝันครับฝัน ** ฝันว่าเดินอยู่บนบ้านเรือนไทยหลังหนึ่งครับ แล้วอยู่ดีดีก็มีคนวิ่งขึ้นเรือนมา บอกว่า ท่านพระยา,,,,,มีข่าวศึกจากม้าเร็ว เห็นกระว่ามีข้าศึก ตีไล่ ทัพมอญที่กำลังเข้ามากรุง.... มา ขอ-รับ-ท่าน เห็นว่ามากโข ขอ-รับ-ท่าน ดีกูจะเข้ากราบทูลพระเจ้า............. และหลังจากนั้นก็ได้เข้าเฝ้าสมเด็จ............... ทรงมีรับสั่ง ข่าวศึกที่ว่าจะจริงเท็จประการใด ใคร่จะรู้ ครั้น กรุง....ก็ยังมิเข็มแข็ง กำลังทหารก็น้อยนัก นะ เจ้าพระยา.......เกิดเป็นกลข้าศึกเราจักเสียรู้ได้ **ข้าพเจ้าจักขอนำกำลังไปเพียงส่วนน้อยขอรับกระผม เพื่อถ้าเป็นจริงจักได้ฆ่าทิ้งเสียให้สิ้นไป** เจ้าจักไหวหรือ ไง เจ้าอีกสองพระยาจงตาม ไอ้พระยามันไป แต่พอพูดจบกลับมาอยู่ที่บ้าน แล้วก็มีผู้หญิงคนหนึ่งเข้ามา ,,, พี่ท่านจักไปไหน ถ้าท่านเห็นว่าการเมืองนั้นสำคัญนัก จักไปตายที่ไหนก็จงไป มิต้องมาห่วงข้ากับลูก แล้วก็มองไปที่หิ้งพระและแท่นวางดาบ ที่นั้นมี พระบูชาทองคำองค์เล็กอยู่หนึ่งองค์และดาบ 2 เล่ม พระแสงดาบยาวและพระแสงดาบสั้น ทั้งสองเล่มเป็นดาบหุ้มเงิน มองแล้วรู้สึกใจหาย แล้วก็หยิบไปแต่เพียงดาบยาว ครั้นพอถึงทุ่งโล่งกว้างก็มองเห็นกลุ่มชาวบ้านมอญกับกำลังอบพยบ อยู่จึงเข้าไป ครั้นได้ไต่ถามก็ทราบความว่ากองทัพพม่าที่ไล่ตัวเอง มีประมาณ 3,000 กว่าคน จึงคุยกับพระยาอีกสองท่านว่าจักทำเช่นใดกันดี กำลังเราก็น้อยนัก แค่ 300 กว่าคนคงมิอาจต้านทานได้อีกทั้งยังมีชาวบ้านที่ต้องอบพยบอีก จักตายกันหมดก่อนถึงกรุง....เป็นแน่แท้ *** ท่านหอกยา...... จงรีบเร่งไปบอกข่าวศึกแก่พระเจ้า.........โดยไว โดยแบ่งไป 50 คน และท่านหอกยา..... จงช่วยอบพยบชาวมอญเหล่านี้เข้ากรุงได้จงได้ แล้วข้าจักพาทหารกล้าของข้าส่วนหนึงไปรับทัพสกัดไว้ แล้วก็แยกกัน โดย มีทหารติดตามไปไม่ถึง 100 คน ระหว่างทางเดินลงเนินเขา กับถูกข้าศึกล้อมรอบนับพัน โดยไม่มีทางหนี จึงบอกให้ทหารทุกคนสู้ให้ถึงที่สุด แค่เพียงชั่วพริบตะลุมบอลทหารก็ตายหมดเหลือเพียง คนเดียว เนื้อตัวเต็มอาบไปด้วยเลือดมือไม่มีแร็งแม้จะยกดาบขึ้นสู้ และมีเสียงข้าศึกดังออกมาว่า ท่านพระยาผู้กล้า หากยอมแพ้ข้าจักไว้ชีวิต จึงตอบสวนทันที่ ถ้าจะอยู่ก็ต้องอยู่อย่างมีศักดิ์ครี ถ้าอยู่อย่างไม่มีศักดิ์ศรี ก็สู้ตายเสียตรงนี้จักดีกว่าอยู่อย่างอดสู หลังจากสิ้นเสียงพูดออกไปก็ถูกมีดถูกดาบพุ่งเข้ามาฟันจนนับไม่ทวน หลังจากนั้นก็เกิดแสงเจิดจ้าและดาบก็หลุดออกจากมือ จากนั้นก็ได้ยินเสียงบุรษที่ดูมีอำนาจพูดขึ้นมาว่า หยุดเทอญท่านเจ้าพระยาหน้าที่ของท่านสิ้นสุดลงแล้ว จงปล่อยวางเสียเทอญ แล้วก็เห็นกระจกบานใหญ่มีดาบเล่มนั้นวางอยู่ต่อหน้า แต่พอมองไปรอบๆตัวเองก็ดูคล้ายอยู่ในพิพิธพันธ์ ****** จบนิยานน้ำเน่าครับ*****