(D)
มีพ่อค้า ขายของเดินทางไปกับหมู่คณะ พอหาเงินใด้ ก็เอามาให้เมีย
แต่สิ่งที่ใด้มา กลับเป็น เมียรัก หนีตามชายชู้ ด้วยความแค้น จึงใด้รวบรวม พวก พร้อมอาวุธ
ได้รอนแรมตามหมู่บ้านต่างๆ ที่คิดว่า เมียและชายชู้จะไป
ได้พบกับพระธุดงค์ เดินจงกลม อยู่ชายป่าที่พ่อค้าจะผ่าน จึงได้ซ่อนอาวุธใว้ แล้ว พากันไปกราบ
ยังไม่ทันที่ชายเหล่านั้นได้ถาม ครูบาอาจารย์ เฒ่า ท่านก็ทักก่อนว่า
"ลูกเอ๋ย ตามที่พวกลูกจะไปเฮ็ดจังซั่น มันเป็นบาป เป็นกรรมใดลูกเอ๋ยปืนผาหน้าไม้ที่พวกลูกเสื่องไว้ให้วางมันสา
อย่าใด้จับมันอีกเลย พ่อฮู้เบิด ที่พวกลูกมานี่เพื่อกิจ อันใด ในใจของพวกลูกกำลังโหมด้วยไฟฮ้อน การแก้แค้นนั้นมับบ่อใด้เป็น การแก้แค้นใด๋ลูก
แต่มันกลับเป็นการเพิ่มพูนบาปกรรมให้หลายขึ้นซือๆ
เมียของลูกที่หนีตามชู้ไปนั้น ในอดีตชาติ ที่แท้จริงนั้นเป็นคู่เวรคู่กรรมกันกับลูก
ถ้าลูกตามเขามาใด้ ก็จะได้นางผีฮ่ายกลับมา เขาเฮ็ดกับลูกท่อนี่ลูกยังเจ็บจน ทนบ่อใด้
แล้วสิตามเขามาเฮ็ดหยัง ปล่อยเขาไปสา ลูกเอ๋ยพ่อว่า"
พ่อค้านั้นถึงใด้ก้มกราบขอบวช ครั้นบวชแล้ว ครูบาอาจารย์เฒ่า ท่านใด้ไปฝากกับพระอีกสำนักหนึ่งแล้วท่านได้ธุดงค์ต่อไป
ตามจริตเดิมท่านเคยทำมาคือไม่ชอบให้คนอื่นติดตามไปด้วย เพระกลัวคนอื่นจะลำบาก และไม่ชอบติดตามใครไปถ้าไม่จำเป็น...
ที่เล่ามานี้ คือประวัติ ของพระ ป่า สายพระอาจารย์ มั่น-เสาร์ | 
[ศ. 14 พ.ย. 2551 - 10:49 น.]