(D)
ช่วงนี้ได้พัก 2วัน เลยว่างคิดเรื่องเก่าๆ ครับ หวลคิดไปถึงตอนเล่นพระในเวปใหม่ๆ มีเงินทุนเพียง 10,000บาท ช่วงนั้นก๊อกๆ แก๊กๆ คอมฯ ก็ไม่มี กล้องถ่ายรูปก็ไม่มี ลำบากครับกว่าจะได้รูปมาลง ไปโพสต์หรือตั้งกระทู้ต้องเดินไปเล่นร้านเนท ซึ่งห่างจากบ้านพอสมควร 3ชั้วโมง 50บาท เอาสมุดไปด้วย ไปจดรายการที่ลูกค้าชนะประมูล ลูกค้าโอนเงินทีก็ต้องวิ่งเอา book bank ไป up ทำอยู่หลายเดือนครับถึงมีเงินซื้อกล้องถ่ายรูปเป็นของตัวเอง จากนั้นไม่นานแม่ให้ยืมเงินส่วนหนึ่งเพื่อซื้อคอมฯ เป็นของส่วนตัว จึงได้ Notebook เป็นของตัวเอง บอกตามตรงครับอยากได้มาก Notebook มากๆๆ เห็นใครใช้ผมก็มักอิจฉาด้วยความอยากได้
หลังจากนั้นไม่นานผมก็จ่ายคืนส่วนที่หยิบยืมแม่มา พร้อมให้ของกำนัลแม่ด้วยทองคำอีก 2บาท ที่เป็นผลรายได้การปล่อยพระในเวป
ลุ่มๆ ดอนๆ มาหลายทีครับ ก็เดชะบุญที่มีมิตรมาช่วยหนุน เสนอพระมาให้ปล่อย ได้รู้จักพี่ที่ดีๆ ในเวปหลายท่าน อาทิ พี่ k9cob, ศตกมล, krans, อาทชัยนาท, ภาคินปัตตานี(จากเวปเพื่อนบ้าน)
จากอดีตมามองปัจจุบันก็ค่อยชื่นใจครับ ว่าที่พยายามมาเป็นรูปเป็นร่างและเห็นอนาคตขึ้นมาแล้ว ก่อนเล่นพระในเวป ผมมีเงินเหลือเก็บเพียงปีละ 20,000บาทเท่านั้น ขนาดประหยัด ไม่ใช่คนดื่มหรือเที่ยว ยังเหลือได้เพียงเท่านี้เลยครับ
ผลของพยายามได้ออกดอกผล ให้ชื่นชมครับ ความที่เราตรงไปตรงมา และรับผิดชอบ ผู้ใหญ่จึงให้ความเอ็นดู คอยสั่งสอนและช่วยเหลือ วันนี้กล้าพูดได้เต็มปากคำว่า "ภูมิใจ" ที่เราเป็นประโยชน์กับครอบครัวอย่างที่ตั้งใจ สามารถจุนเจือและหยิบยื่นความช่วยเหลือให้ญาติได้ มีเงินให้แม่เยอะขึ้น น้องชายเดือนร้อนสามารถให้เงินช่วยเหลือได้
หลังจากเรียนจบมหาลัยมาเกือบ 7ปีแล้ว รู้สึกว่าตัวเองยังเรียนไม่จบ ตอบไม่ได้เพราะอะไร มาวันนี้เริ่มรู้สึกภูมิใจหลายๆ อย่างครับ และคิดว่าเกือบแล้วที่จะรู้สึกว่าเราเรียนจบ |
[ส. 08 พ.ย. 2551 - 01:39 น.]