(D)
ต่อจากเมื่อวานครับ .............
ผม
ผละจากพลอยรีบวิ่งไปเปิดประตูหน้า
บ้านหวังว่าจะเจอน้ำเป็นคนแรก ผมรีบเปิดประตู แต่.....สิ่งที่ผมเห็นคือผู้ชายคนหนึ่งอายุน่าจะประมาณ
ไม่เกิน 25 ปี ยืนอยู่ ผมผิดหวังอย่างแรงนึกว่าน้ำซะอีก ผมถามว่า ? มาหาใครครับ ? ผู้ชายคนนั้นยกมือ
ไหว้ผม แล้วพูดว่า ? พี่ป้องเหรอครับ สวัสดีครับ ผมต้นนะครับ ? ผมงงครับ ใครกันหว่า แต่ก็ยกมือรับไหว้
ชายคนนั้นถามต่อว่า ? พลอยอยู่ข้างในเหรอครับ ? ผมพยักหน้า สงสัยเป็นญาติพลอยมั้ง พักนึงพลอยเดินมา
แต่เธอเดินผ่านผมไปจูงมือผู้ชายคนนั้น มายืนตรงหน้าผมผมก็ยังคิดว่าเป็นพี่ชายหรือน้องชายเค้าอยู่ดี
พลอยพูดว่า ? พี่ป้องคะ นี่ต้นค่ะ ต้นกับพลอย เอ่อ.........เราคบกันมา 7 เดือนแล้วค่ะ ? ผมเหมือน
โดนฆ้อนปอนทุบหัว อึ้ง นิ่ง งง กับสิ่งที่เกิดขึ้น หน้าถอดสี
?
พลอยกับต้นเราคุยกันรู้เรื่อง เราไม่ได้แตกต่างกันมาก คบกับพี่ป้องพลอยก็เหมือนเป็นภาระทุกอย่างค่ะ
พลอยกลัวค่ะ กลัวว่าวันหนึ่งพี่ป้องจะไปเจอคนที่ดีกว่าแล้วทิ้งพลอยไป พลอยกลัวว่าพลอยจะทำอะไรให้พี่
ป้องไม่พอใจ พลอยก็มีความสุขที่ได้รักกับพี่ป้อง แต่เราต่างกันเกินไปค่ะ ต้นเค้ารับรู้แล้วก็เข้าใจพลอยมา
ตลอด ต้นเค้าเป็นคนดีค่ะ พี่ป้องคะ พี่ป้องปล่อยพลอยไปเถอะนะคะ ?
พลอยพูดพลางร้องไห้สะอึกสะอื้น แต่ยังจับมือผู้ชายคนนั้นไม่ปล่อย ผมไม่รู้จะพูดอะไรครับ ยืนกำมือตัวเอง
แน่น ร้องก็ร้องไม่ออกยังงงกับเหตุการณ์อยู่นั่นเอง คนที่ผมคิดว่าเค้าไม่มีวันทิ้งผมไปไหน คนที่ผมคิดว่า
เค้าเหมาะสมแล้วกับผม คนที่ผมคิดว่าเค้านี่แหละดีที่สุดแล้ว รักผม ดูแลผม เทิดทูนผม ผมจะไม่มีวันทำ
เธอเสียใจ เค้ากลับเป็นคนทิ้งผมเองอย่างนั้นเหรอ น้ำตาผมเริ่มไหล ผมคิดถึงน้ำมากที่สุด ผมมันโง่ ที่
ผมทิ้งน้ำไป แล้ววันนี้ พลอยคนที่ผมคิดว่าดีที่สุดแล้วสำหรับชีวิตผม เธอกลับทิ้งผมไป สมองผมเต็มไปด้วย
เรื่องราวต่างๆ แต่ก็ยังตัดสินใจอะไรไม่ได้ ผมพูดออกไปว่า ? ถ้าพลอยคิดว่าพลอยอยู่กับเค้าแล้วมีความ
สุข พี่ก็ไม่ดึงพลอยไว้ ก็ดูแลตัวเองดีๆ แล้วกัน ต้น ผมฝากพลอยด้วยนะ ? พูดจบผมก็ขับรถออกจากบ้านไป
ขับไปเรื่อยเปื่อยครับ ออกไปถึงพัทยาตอนไหนก็ไม่รู้เหมือนกัน ผมนั่งอยู่ริมชายหาด นั่งคิดอะไรไปเรื่อย
เปื่อย
คิดว่า ป่านนี้พลอยคงเก็บของไปหมดแล้ว สองปีที่ผ่านมา ไม่มีค่าอะไรเลยเหรอ จบกันง่ายๆ อย่างนี้
น่ะเหรอ แล้วสามเดือนกับน้ำ มันเต็มไปด้วยความทรงจำที่ดีที่สุดในชีวิตของผม ผมกลับโยนมันทิ้งไป ผม
ไม่โกรธพลอย ผมก็ทำผิดกับเธอเพียงแต่ว่าผมคิดว่าผมเลือกเธอเป็นปลายทางของผมแล้ว ผมเลยต้อง
หยุดความสัมพันธ์กับน้ำ เพราะไม่อยากทำให้พลอยต้องเจ็บแล้วก็เสียใจ แต่ผลสุดท้ายผมเองที่เป็นคนเสีย
ใจ ผู้ชายคนนั้นคงดูแลพลอยเป็นอย่างดีในช่วงเวลาที่ผมไม่ได้ดูแลเธอ เพราะผมไม่เคยดูแลพลอยมีแต่
พลอยดูแลผม วันนี้ ไม่มีทั้งพลอยไม่มีทั้งน้ำ ผมกลับมาทบทวนเรื่องราวต่างๆ ว่าอะไรเป็นอะไร ผมทำให้
น้ำเสียใจมากมายเหลือเกิน พลอยเองยังไม่รู้เรื่องอะไรระหว่างผมกับน้ำเธอจึงไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดอะไร
แล้วตอนนี้เธอก็ไปมีความสุขกับคนที่เค้ารักเธอมากกว่าผมแล้ว สรุปแล้ว พลอยเป็นคนที่โชคดีที่สุด ถึงแม้
ว่าครั้งหนึ่งเธอจะเป็นคนโง่ที่สุดที่ถูกผมนอกใจก็ตาม แต่บางทีการไม่รู้อะไรเลยมันก็เป็นการดีสำหรับคน
บางคน ตอนนี้ผม
คิดถึงน้ำมากที่สุด ป่านนี้เธอจะเป็นยังไงบ้างนะ เธอจะเจ็บปวดและเสียใจมากมายแค่ไหนนะ ตอนที่ผม
ทิ้งเธอไป ผมคิดแล้วผมก็เจ็บเองครับ ผมชอบขับรถไปในที่ๆ ผมเคยไปกับน้ำ จะว่าไป 2 ปีที่ผมคบกับ
พลอยเราแทบไม่ได้ไปไหนด้วยกันเลยผมเลยไม่ค่อยมีสถานที่พิเศษ แล้วก็ไม่ค่อยมีความทรงจำอะไรสัก
เท่าไหร่ แต่กับน้ำแค่เวลาสามเดือนเราไปไหนมาไหนกันเกือบทั่วประเทศไทย ผมชอบถ่ายรูปให้เธอ
เธอเองก็ชอบถ่ายรูปอยู่แล้ว น่าเสียดายที่รูปอยู่กับน้ำทั้งหมดที่ผมไม่มีเลย เพราะผมกลัวพลอยเห็น รูปคู่ที่
ผมถ่ายกับน้ำเต็มไปด้วยความสุข ผมดูทีไรผมยิ้มได้ทุกที แต่ตอนนี้ผมไม่มีโอกาสได้ดูมันอีกแล้วล่ะ เพราะ
ว่าตอนนี้ผมยังไม่รู้เลยว่าน้ำอยู่ไหน ผมได้แต่คร่ำครวญแล้วก็ถอนหายใจ เป็นอยู่อย่างนี้เป็นปีๆ ผมไม่คิดมี
ใครอีกเลย ผมใช้ชีวิตของผมมาเรื่อยอยู่คนเดียว นั่งจมอยู่กับอดีต คิดถึงน้ำมากที่สุด
ผมกับพลอยเลิกกันมาแล้ว 1 ปี วันหนึ่งพลอยโทรมาบอกว่า ? พลอยจะแต่งงานแล้วค่ะ พี่ป้องไปได้ไหม
แต่ว่าพลอยแต่งที่ตากนะคะ ไม่รู้พี่ป้องจะว่างหรือเปล่า เดี๋ยวเสาร์นี้เอาการ์ดไปให้นะคะ ? ผมยิ้ม ไม่
เสียใจครับ เห็นพลอยมีความสุขผมก็มีความสุข ตอนนั้นน้ำก็คงเป็นเหมือนผมตอนนี้ ที่เห็นผมมีความสุขน้ำก็
มีความสุข เลยจัดงานวันเกิดให้ผมได้อยู่กับพลอย ขอบคุณนะน้ำ ป้องจะไม่มีวันลืมน้ำไปตลอดชีวิต ถ้ามี
โอกาสป้องก็อยากเจอน้ำอีกสักครั้ง ป้องอยากจะบอกน้ำว่า ? น้ำป้องรู้แล้วว่าน้ำคือ ? รักแท้ ? ของป้อ
ป้องรักน้ำมากที่สุด ?
ถ้าน้ำสื่อถึงป้องได้ น้ำคงจะรับรู้ ขอให้น้ำติดต่อป้องมาทีนะ ป้องอยากเจอน้ำเหลือเกิน ป้องมีเรื่องจะคุย
กับน้ำเยอะแยะไปหมด ป้องจะบอกน้ำว่าป้องรู้สึกกับน้ำยังไง แล้วป้องเป็นยังไง เจ็บแค่ไหนตอนน้ำไม่อยู่
ถ้าน้ำรับรู้ได้ น้ำติดต่อป้องมาทีนะ ผมเมาจนเพ้อเจ้อครับ ผ่านไปนานปีกว่าแล้ว ทุกวันนี้ผมก็ยังไม่เคยลืม
น้ำ ผมทำผิดกับเธอไว้มากเหลือเกิน วันนี้ผมมาทำงานปกติ น้องๆ แซวว่า ? พี่ป้องวันนี้หน้าตาสดใสขึ้นนะ
เกิดอะไรขึ้นเหรอ ? ผมก็นิ่งพักนึง คิดในใจว่า อืมม นานเป็นปีเลยสินะ ที่เราปล่อยเนื้อปล่อยตัว กิน
เหล้าเพื่อให้มันหลับทุกวัน ไม่ได้สนใจดูแลตัวเองเลย วันนี้ผมโกนหนวดโกนเคราหน้าตาก็เลยดูโล่งๆ
น้องๆ มันเลยแปลกใจ ที่เห็นผมดูแปลกไป เปล่าหรอก ผมก็รำคาญมันเหมือนกัน โกนๆ มันซะหน่อยจะได้
หล่อใสเหมือนเดิม ว่าจะเลิกกินเหล้าแล้วเหมือนกัน ดูแก่ลงไปเยอะเลย ผมเดินมาที่โต๊ะทำงาน เปิด
คอม เช็คอีเมลล์ดูซะหน่อยว่าวันนี้มีงานด่วนอะไรบ้าง ผมเห็นอีเมลล์ฉบับหนึ่งเข้ามา ใช้ชื่อว่า ?Mommy
Pong? หัวข้อเรื่อง ?Say hi? ผมนึกว่าเป็นอีเมลล์ขายของ แต่ก็มาฉุกคิดตรงที่ ชื่อนี่แหละ Pong มัน
เหมือนชื่อเราแฮะ ผมรีบเปิดอ่าน ผมถึงกับขนลุก น้ำ น้ำ ส่งเมลล์มาหาผม น้ำอยู่ไหนเนี่ย ผมอ่านข้อ
ความของเธอ มีใจความว่า ..........................??
มีใจความว่าอะไรนะ? โปรดติดตามตอนต่อไปนะครับ
 |
|
[พ. 05 พ.ย. 2551 - 18:21 น.]