(D)
.................ต่อจากเมื่อวาน ลงให้น้อยลงอ่านง่าย ๆ
ผ่านมาสองอาทิตย์แล้วสินะที่ผมกับน้ำไม่ได้คุยกัน ในใจก็ยังเจ็บปวดไม่หาย ทุกครั้งที่เห็นเธอ ผมแอบน้ำ
ตาซึมทุกครั้ง แต่ผมดูเหมือนเธอเข้มแข็งเธอปกติดีทุกอย่าง ผมคิดว่าเธอคงทำใจได้แล้ว
ผมก็ต้องก้มหน้าก้มตาทำงานของผมแล้วก็ยอมรับการตัดสินใจของตัวเอง ไม่ควรมานั่งเสียดายอดีตอีกต่อ
ไป วันเกิดผมปีนี้ พลอยบอกว่า หัวหน้าบังคับให้ทำโอที ห้ามหยุดงาน คงฉลองกับผมไม่ได้ ผมก็กร่อยๆ
ครับ วันนั้นน้ำโทรหาผม แล้วบอกผมว่าเดี๋ยวไปเจอกันที่ร้านอาหารประจำที่เราเคยกินกัน ผมดีใจมาก
ครับที่น้ำยังไม่เกลียดผม ผมรีบอาบน้ำแต่งตัวตั้งแต่หัววัน เธอนัดผมทุ่มนึงครับ ผมไปรอตั้งแต่ 6 โมง
เธอจัดการจองโต๊ะ ไว้เรียบร้อยครับ สำหรับสองที่นั่ง มีกุหลาบขาวช่อใหญ่ประดับอยู่กลางโต๊ะอาหาร
แต่แปลกครับ เครื่องดื่มกลับเป็นน้ำโค้กธรรมดาๆ อาหารเริ่มทยอยมา ไม่ใช่อาหารไฮโซอย่างที่คิดครับ
เป็นอาหารทะเลธรรมดาๆ ผมงงนิดหน่อย แต่ก็ไม่ได้ติดใจอะไร พอใกล้จะทุ่ม ผมลุกลี้ลุกลน มองประตู
ตลอดมองว่าเมื่อไหร่น้ำจะมา พอดีมีโทรศัพท์เข้ามาจากบริษัทครับผมคุยๆ เลยลืมมองไปว่า มีคนมายืนอยู่
ข้างหลัง เธอปิดตาผม แล้วพูดว่า ? สุขสันต์วันเกิดนะคะ พี่ป้อง ? ผมตกใจครับ นี่มันเสียงพลอยนี่นา ผม
แกะมือเธอออก แล้วก็วางสายทันที หันไปมอง เห็นพลอยในชุดราตรีสีฟ้า ซึ่งเธอไม่เคยแต่งตัวแบบนี้มา
ก่อน ผมอึกๆ อักๆ ถามพลอยว่า นี่มันเกิดอะไรขึ้น พลอยนั่งลงแล้ว บอกกับผมว่า ? ไม่รู้สิคะ อยู่ๆ ก็มีพี่ผู้
หญิงคนหนึ่งเค้าโทรมาบอกว่า เค้าเป็นเพื่อนพี่ป้องตั้งแต่สมัยเด็กๆ อยากจะ surprise พี่ป้องเพราะไม่
ได้เจอกันนานแล้ว เค้าก็เลยจัดการเรื่องทั้งหมดนี่แหละค่ะ ? ผมยังงง ? อ้าว แล้วไหนพลอยบอกว่า
หัวหน้าบังคับทำโอทีไง ? อ๋อ พอดีหัวหน้าพลอยกับคุณน้ำเค้าเป็นเพื่อนกันค่ะ เค้าเลยอนุญาตให้พลอยลาได้
? พลอยพูดพลางยิ้ม ผมถึงกับอึ้งกับสิ่งที่น้ำทำ นี่น้ำทำเพื่อเรากับพลอยเหรอ ? เอ่อ แล้วน้ำเค้าอยู่ไหน
อ่ะพลอย ? ผมถาม พลอยตอบว่า ? คุณน้ำมาไม่ได้ค่ะ เค้าบอกว่าเค้าอยากให้พี่ป้องมีความสุข เลยให้
พลอยอยู่กับพี่ป้องในวันเกิดให้ได้ค่ะ เค้าพาพลอยไปซื้อชุด แล้วก็แต่งตัวให้ แล้วก็มาส่งพลอยนี่แหละค่ะ
เป็นไง พลอยสวยมั้ยคะพี่ป้อง มีความสุขมากๆ นะคะที่รัก ? พลอยเหมือนชอบชุดนี้ เธอพูดไปยิ้มไป พร้อม
กับเอามือมาขยี้จมูกผมเล่น ในใจผมตอนนั้น คิดอย่างเดียวว่า น้ำอยู่ไหน แต่ผมก็ทำอะไรไม่ได้ ไม่อยาก
ให้พลอยรู้ว่าผมกับน้ำคบกันยังไง ? พี่ป้องคะ พี่ป้อง เป็นอะไรคะ เหม่อๆ ทานกันเถอะค่ะ นี่อาหารพวกนี้
พลอยสั่งเองเลยนะคะ ? ผมหายข้องใจแล้วครับถึงว่า ไม่ใช่อาหารที่น้ำชอบกินสักอย่าง แต่เป็นอาหารที่
พลอยชอบกิน ระหว่างที่เราทานอาหาร บริกรก็ยกเค้กก้อนใหญ่มาวางที่โต๊ะ แล้วมีข้อความบนเค้กว่า
?happy birth day to Pong I will always beside you my dear? พลอยไม่สงสัยครับ
เพราะเธอไม่เก่งภาษาอังกฤษ พลอยบอกให้ผมเป่าเค้ก เธอร้องเพลง happy birth day แล้วผมก็
เป่าเค้ก ผมยิ้มเจื่อนๆ ในใจผมอยากให้วันนี้ อยากให้คนที่นั่งตรงหน้าวันนี้เป็นน้ำ ไม่ใช่พลอย ผมเป็น
อะไรไปแต่ก็ต้องดึงความคิดตัวเองกลับมา แล้วก็ฉลองวันเกิดกับพลอย ผมถามพลอยว่า ? แล้วเสื้อผ้า
หน้าผมเนี่ย ใครออกตังค์ให้ ? พลอยทำคิ้วขมวด แล้วพูดว่า ? เอ้า ก็คุณน้ำเค้าบอกว่า ทั้งหมดเนี๊ยะ พี่
ป้องเป็นคนขอร้องให้เค้าทำให้ไม่ใช่เหรอเค้าเลยต้องไปขอหัวหน้าพลอย แล้วก็พาพลอยไปซื้อโน่นซื้อนี่
แล้วก็พามาส่ง พี่ป้องนี่แผนสูงนะ อย่ามุขเยอะกับพลอย แต่ยังไงพลอยก็มีความสุขนะคะ ? ผมน้ำตาซึม ขอ
ตัวไปเข้าห้องน้ำ ผมรีบกดโทรศัพท์หาน้ำ แต่ผมโทรไม่ติดครับเธอปิดเครื่อง ผมยืนทำใจให้น้ำตามันแห้ง
สักพัก แล้วเดินกลับมา พลอยยังกินไม่หยุด แล้วเธอก็สังเกตสีหน้าผม เธอถามว่า ? พี่ป้องเป็นอะไรคะ
ตาแดงๆ สีหน้าไม่ค่อยดีเลย ไม่สบายเหรอคะ ? ผมบอกว่า ? เปล่าๆ งานมีปัญหานิดหน่อยจ่ะไม่เป็นไร
มากหรอก เดี๋ยวก็เคลียร์ได้ ? ในหัวผมมึนงงไปหมด ตอนนี้น้ำจะเป็นยังไงบ้างนะ เธออยู่ที่ไหนนะ ผม
อยากกอดเธออีกสักครั้งจังเลย ดึกมากแล้วผมเรียกบริกรมาเช็คบิล ก็ต้องอึ้งอีกครั้ง บริกรบอกว่า ? ทั้ง
หมดเหมาจ่ายไปแล้ว ไม่ต้องจ่ายเพิ่มครับ ? ผมยิ่งเจ็บจี๊ดในใจ รู้สึกขอบคุณน้ำ ขอบคุณนะน้ำที่จัดวันเกิด
ให้ป้อง ป้องจะไม่มีวันลืมเลยชั่วชีวิตนี้
ผมกลับมาห้อง อาบน้ำนอนปกติ พลอยหลับไปแล้ว แต่ผมยังข่มตาหลับไม่ลงลุกไปห้องน้ำ พยายามโทรหา
น้ำแต่ก็ไม่มีสัญญาณตอบรับ ก็กลับเข้ามานอน คิดว่าวันรุ่งขึ้นคงได้เจอเธอที่ทำงาน ค่อยขอบคุณเธอ ผมมา
ถึงที่ทำงานวันนี้แต่เช้า เห็นลูกน้องของน้ำยืนคุยกันว่า ? น่าเสียดายพี่น้ำเนอะ ไม่รู้หัวหน้าใหม่จะเป็นยัง
ไง เซ็งเลยพี่น้ำไม่น่าลาออกกะทันหันเลย ? ผมนี่เหมือนทั้งโลกหยุดหมุนเลยครับ ผมรีบถามน้องๆ ว่า ?
อะไรนะ น้ำลาออกแล้วเหรอ ออกวันไหนแล้ววันนี้มาทำงานป่ะ ? น้องๆ บอกว่า ? พี่น้ำไม่มาแล้วค่ะ เมื่อ
วานเค้าทำงานวันสุดท้าย ? ผมแทบช๊อกครับ รีบลางานหัวหน้า บอกว่ามีธุระด่วนที่บ้าน ขับรถไปหาน้ำที่
บ้าน พอไปถึงหน้าบ้าน ผมช๊อคอีกครั้งครับ ผมเห็นป้ายประกาศขายบ้านแล้วน้ำไปไหน น้ำอยู่ที่ไหนป้อง
อยากเจอน้ำ ผมร้องไห้เป็นวรรคเป็นเวร ไม่อายสายตาคน ผมรู้สึกหนาวอย่างบอกไม่ถูก ผมขับรถไปทุก
ที่ที่ผมเคยไปกับน้ำ ผมหวังไว้ลึกๆ ว่าผมจะเจอน้ำ วันนี้ผมทั้งเหนื่อยทั้งเพลียขับรถไปเรื่อยเปื่อยกลับมา
บ้านตอนเย็นผมแทบหมดแรง ผมหลับไปตอนไหนไม่รู้ ลืมตาตื่นขึ้นมาผมเห็นหน้าน้ำ ผมเรียกชื่อน้ำ น้ำ แต่
ไม่ใช่เป็นพลอย พลอยเช็ดตัวผมอยู่ แล้วบอกกับผมว่า ? พี่ป้อง วันอาทิตย์หน้านี้พี่ป้องว่างมั้ยคะ พลอย
อยากให้พี่ป้องเจอคนๆ หนึ่ง ? ผมลุกพรวด คิดว่าเป็นน้ำ ? รีบเขย่าตัวพลอยว่าใครๆ พลอยใคร ? พลอยสี
หน้าเปลี่ยน เหมือนกลัวๆ ? เธอบอกว่าเดี๋ยววันนั้นพี่ป้องก็รู้เองแหละค่ะ ? ผมดีใจมากอย่างบอกไม่ถูก วัน
อาทิตย์ผมต้องได้เจอน้ำ ผมได้เจอน้ำอีกครั้งหนึ่งแล้ว ผมนอนหลับเป็นตายครับคืนนี้ เพราะผมไม่ได้นอน
มาหลายวัน พอถึงวันอาทิตย์ ผมนั่งรออย่างใจจดใจจ่อ ถามพลอยว่า ? เมื่อไหร่จะมาอ่ะ คนที่ว่าอ่ะ
อยากเจอเร็วๆ ? สีหน้าพลอยไม่สู้ดีนัก เธอถอนหายใจเป็นพักๆ นี่ผมทำให้พลอยรู้สึกแย่อยู่หรือเปล่านี่ ผม
เดินไปหาพลอยแล้วกอดเธอ เธอเหมือนรับรู้ได้ว่าอ้อมกอดนี้ได้เย็นชาไปแล้ว เธอไม่ค่อยกอดผม เธอ
เหมือนเกร็งๆ ผมเข้าใจเธอดีครับ เธอคงกำลังสับสนและเสียใจ เธอคงจะน้อยใจผมที่ให้ความสนใจกับ
น้ำคนที่กำลังจะมาวันนี้ ผมลูบผมพลอยเบาๆ เธอกอดผมแล้วร้องไห้ ผมถามว่า ? พลอยร้องไห้ทำไมคะ พี่
อยู่ตรงนี้แล้วไง พี่อยู่กับพลอยนะ ? พลอยไม่พูดอะไรร้องไห้สะอึกสะอื้น พักนึงเสียงออดหน้าบ้านดัง ผม
ผละจากพลอยรีบวิ่งไปเปิดประตูหน้า
อะไรจะเกิดขึ้น เค้าจะพบกับอะไร โปรดติดตามตอนต่อไป.....................
 |
|
[อ. 04 พ.ย. 2551 - 19:47 น.]