ที่มาพระยันต์
ตัวนะมหาอุตจ์ เป็นตัวนะพิเศษที่ หลวงพ่อทวดท่านประสิทธิสอนกันทางนิมิตร ซึ่งไม่ปรากฏในตำราสมุดไทยอื่นๆ มีคนนำไปใช้ดีทั้งเมตตาเเคล้วคลาด เเละเป็นตัวนะพิเศษที่ต้องหนุนด้วยธาตุ ปลุกธาตุปั่นธาตุเเละสลายธาตุ ตามที่ท่านสอนเเล้วหนุนตัวนะนี้ด้วยเตโชกสินอีกทีนึง เป็นการลงตัวนะที่ง่ายไม่ซับซ้อน แต่หาผู้ที่เข้าใจยาก
นะหน้าทอง นี้ปรากฏในตำราพุทธคุณ อิ ในตำราหลวงพ่อศุข วัดปากคลองมะขามเฒ่า พื้นหลักเเท้จริงเเล้วลงด้วยนะปถมังซ้อนกันสองตัวเเล้วมีตัวเสกของนะหน้าทองเฉพาะ เเล้วยังปรากฏพุทธังสังมิ ย่อมาจากพุทธัง ธัมมัง สังฆัง สรณังคัจฉามิ ซึ่งพระพุทธพระธรรม พระสงฆ์เป็นที่พึ่งที่ระลึกสูงสุด แล้วข้างใต้ตัวนะหน้าทองเขียนว่า พระอรหัง อันเป็นคำภาวนาตั้งเเต่โบราณเพื่อไกลจากกิเลส
ส่วนยันต์ ซ้ายขวา อ่านเป็นไทย ได้ ความว่า พ่อเเม่ ยันต์ตัวนี้ครูสายหลวงพ่อศุข เล่าว่าบางครั้งเรีกนะหงส์ทอง หรือนะดอกดิน เนื่องด้วยครูลิเกดอกดิน เสือสง่า ใช้เสกเเป้งผัดหน้าจนเรื่องมหานิยมเลื่องลือถึงในวังกันเลยทีเดียว อุปมาดุจความรักที่พ่อเเม่ให้ลูกได้ทุกสิ่งเเม้ชีวิตของพ่อเเม่เองเเล้วจะไม่ดีทางเมตตามหานิยมได้อย่างไร |
|
[พ. 13 มี.ค. 2556 - 21:20 น.]