กระดานข่าว www.g-pra.com : แสดงรายละเอียดในกระทู้

อริยสงฆ์ที่สรีระไม่เน่าเปื่อย

พระพุทธมหาปริต“ไจยะเบงชร” หรือ “ชินบัญชรคาถา” แบบล้านนาที่ได้แพร่หลายเข้ามาสู่สยามประเทศครั้งแรกสุดทางจังหวัดเชียงใหม่ เมื่อ ๔๐๐ กว่าปีก่อน ในรัชสมัยเจ้าหลวงอโนรธา ก็ได้รับการอัญเชิญมาเจริญความเป็นมหาสิริสวัสดิ์แก่ทุกผู้คนอย่างที่จะ ละเลยไว้เสียมิได้เป็นเป็นอย่างยิ่ง
“ชะยาสะนากะต๋า มารังสะวาหะนัง จะตุสัจจาสะภั๋งเย๋ปิวิงสุ นะราสะภ๋า ฯลฯ”
ก็ในขณะที่คณะสงฆ์ทั้ง ๑๐๙ รูป กำลังเจริญพระพุทธมงคลคาถา ตั้งแต่ต้นจนจบนั้น หลวงปู่ครูบาเจ้าอิน อินฺโท แทนที่ท่านจะ “เข้ารับ” พุทธสิริทั้งปวงอย่างที่น่าจะเป็น และควรจะเป็น เนื่องในวโรกาสวันคล้ายวันเกิดของท่านเอง ก็หามิได้
แต่ท่าน หลวงปู่หม่อนเจ้า (ปู่ทวดเจ้า) ฟ้าหลั่ง กลับจับสายสิญจน์ขึ้นจบใส่หัว พนมมือรวบรวมพลานุภาพแห่งคุณพระศรีรัตนตรัย อันย่อมบังเกิดแก่พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ พร้อมด้วยพระพุทธปริตและอริยฤทธิ์อันประเสริฐแห่งพระคุณท่านเป็นที่สุด แผ่พลังอัน “หลวงหลาย”