(N)
คำคมคารมเซียน
วิเชียร ฤกษ์ไพศาล kumkom99@gmail.com
"สมบัติผลัดกันชม"...ประโยคที่นักอนุรักษ์สะสมต้องเคยผ่านตา
แต่ถ้าอยากได้มาเชยชมก็ต้อง...ผลัดกันซื้อ
ปัญหาคือเวลาจะซื้อแล้วเขายื้อ-ไม่ยอมขาย ก็ย่อมท้าทายความพยายามของเหล่านักตื๊อ
และนี่คือสาระของคำคมฯ ในตอนนี้ครับ
บุก : ตื๊อจะซื้อพระที่เจ้าของเขารักเขาหวง
เป็นเรื่องไม่แปลกที่เซียนพระ-นักสะสมไหนๆ ย่อมต้องมีพระเครื่องฯ องค์โปรด(หรือหลายองค์) ที่เป็นของรักของหวง
แต่ที่แปลกคือ...ยิ่งรักยิ่งหวงปานใด ใครๆ ก็อยากได้ปานนั้น
บางท่านอาการหนักถึงขั้นเก็บไปฝัน ต้องเอา (ของเขา) ให้ได้
เพียรเทียวไล้เทียวขื่อ ขอซื้อ...ตื๊อเช้า-ตื๊อเย็น
นี่แหละที่เซียนเขาเรียก "บุก"
เมื่อคนนึงอยากซื้อ แต่คนถูกตื๊อไม่อยากขาย ก็เชื่อใจได้ว่า..."แพง" แน่ๆ
แต่มีแค่ตังค์อย่างเดียวไม่พอ ต้องรู้จักต่อ-ติด...ตามผลงาน
หากเซียนเป็นฝ่าย "บุก" มักไม่ใช่เพื่อความสุขในการสะสม
ส่วนใหญ่เป็นไปเพื่อเรื่องของการค้า ตามล่าหาพระมาขาย
เพราะมี "ใบสั่ง" หรืออ่านว่า "มีทาง-มีมุม" จะไปได้
อย่างที่ใครบางคนเคยกล่าว... "เซียนพระก็เหมือนเซลส์แมนศาสนา"
ผู้ค้าความเชื่อ-ความศรัทธา
มีบทบาทเป็นพ่อค้าคนกลาง ทำหน้าที่ในการสรรหาพระยอดนิยมมานำเสนอ-สนองให้ต้องใจนักสะสม
ส่วนฝ่ายที่ถูก "รุก" มักเป็น "รัง" หรือ "โกดังพระ" ของเศรษฐี
คนระดับนี้ไม่มีคำว่า...หมู!
ย่อมรู้เท่าเทียม-ทั่วถึง-ทันกันหมด
ยิ่งในยุคสื่อสารออนไลน์ แค่คลิกก็ค้นราคา-หาข้อมูลได้ง่าย...ฉับไว
ผลของการบุก มักปลุกให้วงการแตกตื่น พระจะแพงขึ้นโดยอัตโนมัติแม้ไม่เจตนา
นักบุกที่ฉลาดจึงต้องหาทางมัด-เหมารวม
เกี่ยวเอาพระองค์อื่นที่ราคาถูกในรังนั้นๆ มาด้วย...เพื่อช่วยถัว-ลดต้นทุน
ขณะที่บางท่านกลับชอบหมกมุ่น-ฝันหวาน ควานหาล่าพระฟลุก สนุกกับการบุกพระตามบ้านนอก
มีเพื่อนบอก-เคยไปบุก "พระธาตุนาดูน พิมพ์ทรงบัลลังก์" จากป้าชาวบ้านที่เปิดร้านโชห่วยแถวลพบุรี
ให้ราคาเท่าไหร่ก็บ่ายเบี่ยง จะเก็บไว้บูชา
เลยงัดลูกไม้ออเซาะ เตาะแตะ... ตอด-ตื๊อไปเรื่อย
ผ่านละโว้เมืองลิงทีไรก็แวะเยี่ยม ซื้อของไปฝาก ตีสนิทจนได้ใจ
สุดท้ายยอมขายเพราะลูกชายจะแต่งงาน...ต้องใช้เงิน
ใช้เวลาบุกเกิน 3 ปี!
ค่าพระน่ะ...ไม่เท่าไหร่ แต่ค่าโสหุ้ยนี่ดิ...ไม่ได้นับ
ถามกลับว่าพระองค์นี้ไม่แพงทนไหวเหรอ
บางครั้งการบุกก็ต้องจุกอกเพราะเจอ...นักวางงาน
โดนมือดีจัดฉาก-วางตัวแสดง แสร้งเป็นรังพระชาวบ้าน
ลงทุนเช่าเรือนไทยเก่าๆ เอาคนแก่หน้าตาซื่อแลน่าเชื่อถือ อุปโลกน์ให้เป็นเจ้าของรัง
แอบนำพระดีปนกับพระฝีมือที่เลี่ยมทองอลังการไปวางล่อ...รอไว้
ชักชวนเซียนละอ่อนหย่อนประสบการณ์ ให้ไป...บุก
โลภ-หวังฟลุก...เลยบุกเหมาพระแบบชะล่าใจ...พังไม่เป็นท่า!
และกติกาว่าด้วยการบุกต้องใช้เงินสด-งดเช็ค
บางครั้งจึงเกิดเหตุลวงเซียนไปปล้นฆ่า...น่าเศร้าใจ
ทีนี้กลับกัน ถ้าเป็นนักเล่นแล้วริอ่านไปบุกเซียน
ก็ต้องเขียนจดไว้ที่หน้าผากว่า...ไม่มีทางได้เปรียบ!
อีกครั้งกับเพื่อนคนเดิม เกิดอาการคัน-เลียบเคียงอยากได้เหรียญ "หลวงปู่สุข วัดโพธิ์ทรายทอง" รุ่นแรกของเซียนใหญ่
ฝ่ายเซียนรู้ไต๋เต๊ะท่า...ไม่เปิดราคา
แต่แอบหมายตา "เบี้ยแก้หลวงปู่รอดวัดนายโรง" ของเพื่อน
ยื้อกันอยู่หลายเดือน ที่สุดต้องยอมเฉือนเบี้ยสวยแสนรัก
แถมต้องควักเงินให้ไปอีกร่วมแสน
หักกลบงานนั้นจ่ายค่าคันเกินราคาไปหลายหมื่น
ไม่ต่างจากหมูวิ่งชนปังตอที่เค้าตั้งรอไว้
สบายใจมั้ยล่ะ...หัวแบะเลยเพื่อนเรา
  |
|
[จ. 05 พ.ย. 2555 - 11:18 น.]