ดูหลวงปู่ทิมซิครับพระใหม่ในปี ๑๗-๑๘ วันนี้ราคาแซงพระเก่าพระกรุแบบทิ้งห่าง แต่จะมีซักกี่องค์ครับที่มาได้อย่างนี้ ท่ามกลางการสร้างพระใหม่ในยุคนั้น อีกอย่างพระเก่งๆในยุคนั้นที่เป็นพระเก่าในยุคนี้ที่คนไม่รู้จักก็มีมาก ลองไปดูหน้าเหรียญก่อนปี ๒๕๒๕ ซิครับ ราคาถูกๆอยู่หลักร้อยต้นๆ
หากจะเอาเรื่องราคาจะเก่าจะใหม่ไม่สนขอให้ขายได้แพงๆ เก่าทุนสูงแต่ขายได้มากบาทไม่ต้องไล่เช็คราคามาก ใหม่ทุนน้อย(ราคาจอง)หากมาได้ก็ขายได้มากเปอร์เซ็นต์ แต่ต้องไล่เช็คราคามากและทันเวลา จะเก่าจะใหม่ก็ดีทั้งนั้นถ้าขายแล้วมีคนซื้อ
แต่หากจะเอาเรื่องสะสมอยู่ที่ชอบและศรัทธา ใครเห็นก็รู้จักสร้างความภาคภูมิใจของคนเก็บเหมือนกัน คือความเป็นสากลครับ ราคาจะตามมาหากมีคนคิดเหมือนกันแต่ไม่มีของ
เกจิเก่ง พระสวย มีราคา คนรู้จักทั่วไป นำมาซึ่งคุณค่ามูลค่าจะตามมา ที่อ.(ฉ) พูดท่านก็พูดตามความถนัดของท่าน ผมก็ว่าถูกส่วนหนึ่งแต่ลึกๆคนยังหวังพุทธคุณอยู่ เพราะพระเครื่องกับเครื่องประดับเป็นละอย่างกัน
สูตรสมการดังนี้
พุทธคุณ (พระเกจิ,พิธีกรรม,มวลสาร,ชนวน)
+ พุทธศิลป์ (ผู้สร้าง,ผู้ดูแลคนออกแบบ,ช่าง,โรงงาน,เนื้อหา)
+ พุทธพาณิชย์ (กลุ่มคนสนับสนุน ก็คนหนีไม่พ้นเซียนพระ,คนสะสมพระ)
+ ความเป็นสากล (สร้างคุณค่าให้เกิดการเป็นที่รู้จักยอมรับในวงกว้าง)
= คุณค่า มูลค่า มีอนาคต
ไม่รู้เกี่ยวกับหัวเรื่องป๋ายุ้ยมั๊ยเนี่ย...  |
|
[ส. 19 พ.ค. 2555 - 22:40 น.]