(N)
ประสบการณ์จาก "ตะกรุดโทน" วัดเขาบังเหย
ประสบการณ์จาก "ตะกรุดโทน" วัดเขาบังเหย
ผู้เล่าประสบการณ์ คือ นายธนากร บุญโนนแต้
ที่อยู่ บ้านเลขที่ 59 หมู่ที่ 10 ต.ละหานนา อ.แวงน้อย จ.ขอนแก่น
เมื่อปีที่แล้ว (2550) นายธนากร บุญโนนแต้ได้ไปทำงานขายขนมที่ จ.พระนครศรีอยุธยา โดยใช้รถมอเตอร์ไซด์พ่วงขับออกไปขายขนมตามหมู่บ้าน ตามถนนและในตรอกซอกซอยต่างๆ วันหนึ่งขณะที่เขาจอดรถขายขนมอยู่ภายในซอยแห่งหนึ่ง ได้มีผู้ชายวัยจำนวน 4 คนมาซื้อขนมและหนึ่งในจำนวนนั้นซึ่งดูแล้วมีท่าทางเป็นนักเลงเต็มตัว ได้พูดขึ้นหลังจากซือขนมและกินขนมเสร็จ..."เฮ้ย!ตะกรุดที่เอวของมึงไหนเอาออกมาให้กูลองยิงดูซิ แน่แค่ไหนวะ" นายธนากรไม่พูดทำเป็นเหมือนไม่ได้ยิน ทำให้นักเลงคนนั้นโมโหมาก จึงกระชากตะกรุดหลุดออกจากเอว เมื่อตะกรุดที่หลุดจากเอวอยู่ในมือเขาแล้ว เขาก็เดินออกไปและนำไปวางบนขอนไม้ขนาดใหญ่ที่ล้มอยู่ข้างทาง จากนั้นเขาก็ชักปืนพกขนาดจุด 38 ออกมาแล้วจ่อยิงตะกรุดที่วางอยู่ ในระยะไม่เกิน 1 ฟุต เสียงปืนนัดแรกดังขึ้น ทำให้คนยิงแปลกใจเพราะว่ามองหารอยกระสุนไม่เจอแม้ที่ตะกรุดและขอนไม้ขนาดใหญ่ เมื่อมองหาไม่เห็นจึงยิงซ้ำอีกเป็นนัดที่สองและสาม เสียงปืนดังระเบิดขึ้นทุกครั้งที่ยิง แต่ไมทราบว่าลูกกระสุนกระเด็นหายไปทางไหน ไม่เห็นแม้แต่รอยเดียว นายธนากรผู้เป็นเจ้าของตะกรุดเห็นเหตุการณืเช่นนั้น จึงรีบเดินเข้าไปหยิบเอาตะกรุดแล้วรีบเดินไปที่รถ นั่งรถแล้วสตาร์ทเครื่องยนต์เพื่อจะรีบหนีออกไปให้พ้น พอเครื่องยนต์ติดก็รีบบิดคันเร่งทันที หลังจากที่เขาเปลี่ยนเกียร์ที่ 2 แล้วหันกลับไปมองข้างหลัง เขามองเห็นชายวัยรุ่นนักเลงปืนคนนั้น สับไกตามหลังเสียงดังแช๊ะ แช๊ะ คราวนี้ปืนยิงไม่ออก ส่วนนายธนากรก็ยิ่งรีบเร่งเครื่องหนีอย่างรวดเร็ว คงเหลือแต่ความงวยงงและความโมโหทิ้งไว้กับชายกลุ่มนั้น พอเขาเล่าจบข้าพเจ้าถามเขาว่าเป็นตะกรุดอะไร เขาตอบว่า "ตะกรุดโทน" ซึ่งได้มาจากวัดเขาบังเหย อ.เทพสถิต จ.ชัยภูมิ | 
(
[อา. 22 ม.ค. 2555 - 20:40 น.]