(N)
หลวงปู่สิน เท่าที่เคยได้ยินจากหลายๆท่านเล่าให้ฟัง ถึงข้อวัตรปฏิปทาของท่าน นับว่า เป็นพระที่ควรแก่เคารพและสักการะบูชายิ่งนัก เช่น
มีอยู่ครั้งหนึ่ง มีลูกศิษย์ เพิ่งซื้อรถมาใหม่ๆ ต้องการให้หลวงปู่เจิมให้เพื่อเป็นศิริมงคล แต่ช่วงเวลาที่เจิมนั้น ฝนตก หากให้หลายๆคนเดาๆกัน บางท่านอาจจะเดาว่า ...รอให้ฝนหยุดตกก่อน...แล้วจึงจะลงไปเจิมให้ แต่ภาพที่ปรากฎกลับตรงกันข้าม คือ ท่านลุกขึ้น จากที่นั่ง แล้วเดินไปไปเจิมให้ โดยไม่มีอาการขัดเคืองใจแต่ใดๆ พร้อมกับยิ้มรับ ( ทั้งที่อายุของท่านนั้น ก็เข้าสู่วัยมหาเถระ สุขภาพบางครั้ง ไม่อาจจะทนทานต่อแดดฝนและความหนาว) ซึ่งเป็นที่ประทับใจแก่ผู้ที่พบเห็นยิ่งนัก และ ที่สำคัญท่านไม่เลือกที่รัก มักที่ชัง เข้าหาได้ง่าย ไม่จำเป็นว่า "ต้องเป็นเรื่องเล็กเรื่องใหญ่ ผู้ดีมีจน " ถือว่า เป็นคุณของพระผู้มีจิตใจเสมอ ดั่งแม่น้ำ จะที่ลึก ที่ตื้น แต่ผิวน้ำก็จะเสมอเรียบได้ทุกที่ ทุกสถาน ในกาลทุกเมื่อ ถึงหลวงปู่จะเป็นพระระดับมหาเถระ แต่วัตรปฏิบัติของท่านนั้น ไม่ถือตัว ไม่เหย่อหยิ่ง กราบได้อย่างสนิทใจ มีอยู่ครั้งหนึ่ง ลูกศิษย์ พูดด้วยความหวังปราถนาดีต่อหลวงปู่ว่า " หลวงพ่อแดดร้อน เดี๋ยวจะไม่สบาย " ท่านก็กล่าวว่า...อย่างได้ใจว่า..."เขานึกถึงเรา เขายังตากแดด ตากฝนมาได้จากที่ไกล เราแค่ลงจากกุฏิ " ได้ฟังประโยคเหล่านี้แล้ว ชื้นใจยิ่งนัก
ในเรื่องประสบการณ์นั้น ก็ได้ยิน ได้พบเห็นอยู่สม่ำเสมอ ท่านเป็นศิษย์หลวงปู่เพ่งและหลวงปู่ทิม ท่านใดที่เคยอ่านประวัติ ก็คงจะทราบดีในเรื่องมหาอุตม์ และ แคล้วคลาดของสองท่านนี้ว่า เป็นอย่างไร หลวงปู่สินได้รับการถ่ายทอดวิชามาจากสองท่านนี้และก็ถือวัตรปฏิบัติของสองท่านนี้อย่างดีเยี่ยม ในเรื่องวัตถุมงคล เคยมีคนที่รู้จัก ถามท่านว่า หลวงปู่เวลาปลุกเสกวัตถุมงคลนั้น หลวงปู่กำหนดอย่างไรบ้าง ?
ท่านตอบด้วยเสียงเสมอๆว่า...เราทำตามที่ครูบาจารย์เราสอนไว้ทุกอย่าง และกำหนดจิต เพื่อให้เป็นสมาธิ จิตสงบนิ่ง อธิษฐานจิตส่งพลังสู่วัตถุมงคล เราทำอย่างตั้งใจนะ " |