กระดานข่าว www.g-pra.com : แสดงรายละเอียดในกระทู้

ผมเคยมีพระปิดตาน้ำท่วมอยู่องค์หนึ่งหลังไม่วน ตอกโค้ดตัว ท เคยส่งรูปไปให้พี่ที่เป็นสายตรงคนหนึ่ง ท่านบอกว่าดี และอธิบายว่า ตอนนั้นมีการพระกดพิมพ์เป็นแม่พิมพ์ซ้ำแล้วซ้ำอีก พระเลยตื้นได้ แต่พอผมนำภาพไปให้พี่อีกท่านหนึ่งดู เขาตีเก๊ เพราะบอกว่าหลังไม่วน พระปิดตาน้ำท่วมหลังต้องวนเท่านั้น และถ้าพระพิมพ์ตื้นๆแบบนี้ เคยมีของเก๊ระบาดมาในสนามระยองแล้วเมื่อปี๒๕๓๗ โดนกันระนาว คนเลยแหลงเล่นแต่เนื้อวนครับ
ภาพที่ลงนี้เป็นภาพที่เป็นของศูนย์พระเครื่องสุโขทัยของท่านอาจารย์สมจิต ซึ่งเป็นที่รู้จักในสายนี้ภาพด้านหน้าครับ ผมนำให้ชมประกอบเท่านั้น

ทุกอย่างก็มาได้คำตอบจากนิตยสาร พุทโธ ฉบับเดือนตุลาคม ๒๕๓๙ ซึ่งมีคอลัมภ์ที่อาจารย์ชินพร สุขสถิตย์ได้เขียนถึงการสร้างปิดตาน้ำท่วมไว้ดังนี้
“…จากการที่ได้นำพระชุดนี้ที่พวกเราได้รับมาจากมือหลวงปู่ทิมยังมีอยู่กัน ครบทุกคนก็เลยนำออกมาเปรียบเทียบกันได้ ประกอบกับการสอบถามพระสงฆ์ที่สร้างคือ หลวงตารอดและเณรที่ช่วยสร้าง ก็เลยรู้วิธีการอยู่บ้าง พอดีกับยังมีพระที่ได้รับจากมือหลวงปู่ทิมอยู่อีกหลายสิบองค์คือทั้งของผม และของเพื่อนๆ เลยได้นำมาศึกษาเปรียบเทียบได้
๑.พระปิดตา จะมีจารอักขระขอมว่า อิสวาสุ เป็นลายมือเดียวกันหมดทุกองค์ คือลายมือของคุณเพียรวิทย์เท่านั้น เท่าที่ตรวจสอบพระที่มีอยู่ทั้งหมด 3 เจ้าของจำนวน 10 องค์ สำหรับพระปิดตาที่จารนั้นมีน้อย เพราะว่าจารขณะที่เทออกจากแม่พิมพ์ใหม่ๆ เนื้อตะกั่วยังคงอ่อนตัวพอที่จะจารได้ มีจำนวนประมาณร้อยกว่าองค์
๒.พระปิดตาส่วนใหญ่ตอกโค้ดตัว”เฑาะว์”ซึ่งผมเป็นผู้ทำเพื่อไปตอกรูปเหมือน๕ นิ้วและ 3นิ้ว
๓.รูปเหมือนตะกั่วทุกองค์ตอกโค้ด มะ อะ อุ ซึ่งผมเป็นคนทำเอาไปเพื่อใช้ตอกปลัดขิกรุ่นทอดผ้าป่า
สำหรับพระที่ตอกโค้ดนั้น เป็นพระที่เก็บไว้หลายวันเนื้อตะกั่วแข็งตัวทำให้จารลำบาก ก็เลยเอาโค้ดมาตอกไว้
จำนวนพระเนื้อตะกั่วรุ่นน้ำท่วมสร้างทั้งหมดประมาณ ๑ บาตร สำหรับการทำนั้น ผมได้สอบถามคุณเพียรวิทย์ และนายช่างมงคล นาคแพน ที่ติดอยู่ที่วัดออกไปไหนมาไหนไม่ได้ จึงได้นำเอาตะกั่วที่ได้เตรียมไว้สร้างพระให้หลวงปู่ทิมจาร และนำเอาพระปิดตาผงหลังยันต์ห้าที่ผมเองเป็นคนสร้างออกให้วัดบูชาองค์ละ ๒๐ บาท มากดเป็นแม่พิมพ์โดยใช้ปูนปลาสเตอร์เทลงในกล่องไม้ขีดที่มีอยู่ในวัดเป็น จำนวนมากแล้วนำเอาพระปิดตาเนื้อผงกดลงไป แม่พิมพ์ปูนปลาสเตอร์ที่เอาพระผงปิดตามากดเป็นเบ้าแม่พิมพ์นั้นแต่ละเบ้าจะ หล่อได้เพียง ๓-๔ องค์เท่านั้นแม่พิมพ์ก็แตกใช้งานไม่ได้อีก จึงใช้กล่องไม้ขีดทุกกล่องที่มีในวัด
…สำหรับการหลอมตะกั่วนั้นใช้ขันลงหินเนื้อสัมฤทธิ์ของวัดเป็นเบ้า ส่วนเตาหลอมใช้เตาแก๊ส เมื่อเริ่มหลอมตะกั่ว หลวงปู่ทิมท่านเป็นคนหลอมเองโดยท่านเอาผ้าปิดปากปิดจมูก ก่อนที่ท่านจะหลอมท่านได้นำเอากะโหลกกุมารโคลกป่นลงไปด้วย เมื่อคะกั่วเริ่มละลายก็ใช้ช้อนที่ใช้รับประทานอาหารผูกต่อด้ามด้วยไม้ไผ่ เพื่อสะดวกแก่การตักตะกั่วขึ้นจากขันหยอดลงในเบ้าแม่พิมพ์แต่ละองค์ จากนั้นก็หย่อนลงน้พเพื่อแกะพระออกจากแม่พิมพ์ การหย่อนแม่พิมพ์ลงน้ำก็เพื่อให้เย็นเร็วขึ้นจะได้สะดวกในการแกะพระออก จึงเป็นเหตุให้ด้านหลังพระมีรอยวนบ้างไม่มีรอยวนบ้าง ไม่ได้มีรอยวนทุกองค์ เพราะคงจะเกี่ยวกับการหดตัวของตะกั่วที่เทลงไปในน้ำที่ไม่ค่อยสม่ำเสมอกัน ผมได้ติดตามตรวจดูพระหลายองค์ที่เพื่อนๆได้มาจากหลวงปู่ทิมก็มีวนไม่ทุกองค์ เรื่องพระเนื้อตะกั่วมีรอยวนหรือไม่มีรอยวนไม่เป็นข้อยุติ

ปิดตาน้ำท่วม-หน้า-หลังเต็มปิดตาน้ำท่วม-หลัง-หลังเต็ม

…บทความจบแค่นั้น
…แต่ในความคิดเห็นของผมนั้น การทำพระเนื้อตะกั่วปลอมนั้น ไม่ได้มีความซับซ้อนอะไรมาก พระกรุเนื้อตะกั่วก็ทำเก๊ได้ดีในระดับหนึ่ง และผมเข้าใจว่าการทำพระปิดตาเนื้อตะกั่วปลอมนั้น คงไม่ทำแบบหลังวนเพราะมันเสียเวลา เอาทำแค่หลังเต็ม แล้วตอกโค้ดเก๊น่าจะประหยัดเวลากว่า จึงมีของปลอมหลังเต็มเข้ามาในสนาม ทำให้คนแหยงเลยพาลตีไปว่า หลังวนเล่นได้สบายใจกว่าก็เป็นได้

…สำหรับพระปิดตานี้ ถ้าแม่นการดูโค้ด ก็ไม่น่าห่วงว่าแบบหลังไม่วนหรือหลังวน เพราะถ้าดูความเก่าตะกั่วว่าพอไปได้ ดูโค้ดก็ใช่ เราก็ต่อราคาหลังไม่วนลง อ้างได้ว่าพระประวัติห้าสิบห้าสิบได้ไม่น่าเกลียด เอาไว้ใช้ได้ แต่ถ้าเอาไปปล่อยต่อก็เถียงกันไม่รู้จบ ดังนั้นถ้าเก็บไปปล่อยต่อก็ต้องรู้ว่าตลาดเขาเอาแต่หลังวน ทำนอง….หลังวนเอาไว้ขาย หลังไม่วนเอาไว้ใช้ ประมาณนี้ครับ