(N)
วันจันทร์ที่ผ่านมาผมไปรับแรมที่ฝากร้านคอมพิวเตอร์เคลมให้ เลยเอาเหรียญหลวงปู่สี วัดเขาถ้ำบุนนาค รุ่นจตุรพิธพรชัย เลี่ยมพลาสติกสภาพสวยกริ๊บๆ เช่ามาในราคา 500 บาท เมื่อปี 2538 แล้วเอาไปเลี่ยมพลาสติกกันน้ำที่ร้านทองของน้าชายตั้งแต่ตอนนั้น ไปขายเซียน(จะเอาเงินนี้ไปบริจาคช่วยผู้ประสบภัยน้ำท่วมซะหน่อย)
เสี้ยนหน้าร้านใหญ่(ผมจำชื่อร้านไม่ได้ยังเป็นวัยรุ่นอยู่ ส่องแล้วให้ผมบอกราคา ผมก็กะให้เขาได้กำไรบ้างเพราะเขาต้องขายต่ออีก เลยบอกไปว่า สี่พันห้า แล้วเขาก็พาผมไปที่ร้านย่อยเป็นโต๊ะมีกระจกใกล้ๆกันไม่ไกลกันมาก เสี้ยนที่อายุเยอะหน่อยก็ส่อง แล้วก็บอกว่าออกนอกวัด(ผมก็รู้อยู่แล้ว)และก็มีพรรคพวกเสี้ยนเข้ามาล้อมผมกันเยอะ ต่างบอกแพงไปให้สองพันสามได้ไหม ผมก็บอกงั้นเอาสองพันห้าก็แล้วกัน ซึ่งเขาก็ตอบตกลง แต่ขอแกะเลี่ยมพลาสติกออกก่อน แล้วมันก็เอาคีมมาแกะพลาสติกเหรียญผมออก จนทำให้หูเหรียญหักติดคากับพลาสติก แล้วก็โบ้ยบอกว่ามันหักมาแต่เดิมแล้ว เขาต่อกาวเอาไว้ มันแกะมากี่เหรียญต่อกี่เหรียญไม่เคยเป็นแบบนี้ ยกแม่้น้ำทั้งห้าเข้ามาอ้าง (ผมเช่ามานานสิบกว่าปี ตอนราคายังไม่แพง จากศิษย์หลวงปู่สีที่มีเหรียญหลวงปู่สีเยอะมาก เช่าที่บ้านเขาแถวสามเสน ซึ่งผมก็จำไม่ได้แล้วว่าซอยไหนเพราะเห็นจากหนังสือนะโมเลยไปเช่า และผมก็เคยติดตัวมาระยะหนึ่ง มันจะหักได้ยังไง พระก็ของผม ถ้าหูมันหักผมคงไม่เช่ามาหรอกครับ ก่อนเอาไปให้มันเช่าผมก็เช็คพระของผมแล้วว่าสวยกริ๊บเลยตัดสินใจนำไปปล่อย) บอกมันยังไงมันก็บอกหักมาก่อน ไม่มีความรับผิดชอบ แล้วบอกว่าหูเหรียญหัก ราคาลดครึ่งหนึ่งเหลือพันเดียว ไม่น่าหักเพราะเหรียญคุณอยู่ในสภาพสวยด้วย ผมฟังแล้วโมโห เลยเก็บเหรียญกลับบ้านเลยครับ *คนอะไรไม่มีความรับผิดชอบแกะแบบไม่ใช่ช่างไม่พิถีพิถัน แย่มากๆ*
เตือนไว้เป็นอุทาหรณ์ ถ้ายังไงถ่ายรูปพระของตัวเองไว้ก่อนที่จะให้พวกร้านพระเช่านะครับ เผื่อจะเจอแบบในกรณีของผม ผมถ่ายรูปพระไม่ชัด เลยไม่ได้สมัครสมาชิกผู้ตั้งประมูล เลยเอาบทเรียนนี้มาเล่าสู่กันฟัง
ผมคงไม่เข้ามาตอบอะไรแล้วนะครับ เพราะได้ระบายค่อยสบายใจหน่อยแล้ว ไม่งั้นเก็บไว้คนเดียวอึดอัดครับ ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่าน เสี้ยนที่ผมเจอมาผมขอสาบานว่าผมได้เจอมาจริงๆ ผมเชื่อว่าเมื่อเขาไม่จริงใจต่อคนอื่นสักวันหนึ่งคนอื่นก็ต้องไม่จริงใจกับเขาเช่นกัน | 
[พฤ. 28 ต.ค. 2553 - 18:16 น.]