| รายละเอียด |
ออกในงานเป่ายันต์พรหมสี่หน้าครั้งที่ 2 ด้านหน้าโรยเกศาและผงตะไบพระกริ่งปทุมสีหนาท ในเช้าของวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2542 หลังจากที่หลวงพ่อชำนาญทำพิธีปลุกเสกวัตถุมงคลเสร็จเรียบร้อยแล้ว ในอ่างน้ำมนต์เนื้อดินเผาใบใหญ่ซึ่งตั้งอยู่ที่หน้าแท่นบูชาพระในห้องส่วนตัวของท่าน ปรากฏมีดอกบัวหลวงสีขาวซึ่งยังตูมอยู่ลอยวนไปมาช้าๆ อยู่ในน้ำมนต์จำนวน 3 ดอก เมื่อลูกศิษย์และพระในวัดเรียนถามท่านถึงดอกบัวปริศนาทั้ง 3 ดอกนี้ว่ามาจากไหน แต่ท่านไม่ยอมตอบได้แต่หัวเราะหึๆ แล้วก็ช้อนเอาดอกบัว 3 ดอกนี้มาใส่พานแล้ววางไว้ที่โต๊ะหมู่บูชาอันเป็นสถานที่ท่านนั่งปลุกเสกพระเครื่อง หลวงพ่อพูดเปรยๆ ขึ้นว่า ดอกบัวนี้วิเศษนัก มาจากที่สูงสุด แสดงให้เห็นว่าท่าน "รู้" ว่าดอกบัวนี้มาได้อย่างไร บล็อกแม่พิมพ์ และมวลสารที่ใช้สร้างนั้น หลวงพ่อได้แกะบล็อกด้วยตนเองอย่างบรรจงแบบโบราณด้วยหินมีดโกน และท่านให้ใช้ผงดอกบัววิเศษที่เกิดเองในอ่างน้ำมนต์ทั้ง 3 ดอกนี้เป็นมวลสารหลัก โดยนำมาผสมกับผงพุทธคุณของท่านที่เก็บสะสมไว้ อาทิ ผงวิเศษของท่านเจ้าคุณรามัญมุนี, ผงวิเศษของหลวงปู่สุรินทร์, ผงวิเศษที่ท่านเขียนและลบไว้ ซึ่งแรงมากจนต้องฝังไว้ใต้ฐานพระประธานในโบสถ์, ผงเนียฮะวา, ผงอิทธิเจซ้อนรูป, ผงนะทั้ง 108 ยันต์ ตามตำราเก่าซึ่งต้องเสกแบบเดินหน้า 108 ถอยหลัง 108 ย้ายรูป 108, ปูนเสก, ยานัตถ์, ผงตะไบพระกริ่งรุ่นแรก และ เส้นเกศาของหลวงพ่อ การสร้างทุกขั้นตอนล้วนทำกันเองภายในวัดโดยมีหลวงพ่อเป็นประธานและรู้เห็น ควบคุมอยู่ตลอด เมื่อสร้างพระชุดนี้เสร็จเรียบร้อยท่านก็ทำการปลุกเสกพระสำคัญพิมพ์รูปเหมือนบัวผุดนี้และขุนแผนบัวผุดนี้ด้วยตนเองหลวงพ่อปลุกเสกในกุฏิของท่านทุกวันโดยท่านจะเลือกฤกษ์ดีที่สุดของวันในแต่ละวัน ท่านชอบพระพิมพ์นี้มาก ถึงกับออกปากว่า เล็กดีแต่ก็พริกขี้หนู เผ็ดร้องไม่ออกเชียวล่ะนี่ หลวงพ่อชำนาญกล่าวย้ำว่า ให้คนใช้มั่นคงในพระรัตนตรัยนะ อธิษฐานเอาจะได้ผลยิ่งกว่าแก้วสารพัดนึกอีก ดอกบัวดอกนี้เป็นสื่อดี ถ้าเดือดร้อนมีทุกข์ภัยไข้เจ็บอย่างไรก็เอาพระอธิษฐานทำน้ำมนต์กินอาบเอา ปราบได้หมด พระพิมพ์นี้วิเศษตั้งแต่มวลสารดอกบัว 3 ดอกนี้แล้ว |
